“Fakir adamın telif hakkı” (poor man's copyright) — eserinizin bir kopyasını kendinize postalayıp mühürlü, damgalı zarfı saklamak — zayıf bir delildir. Zarflar buharla açılabilir veya açık gönderilebilir ve ABD Copyright Office bunun tescilin yerini tutmadığını belirtir. Tam olarak o dosyanın blockchain zaman damgası aynı işi görür — esere sahip olduğunuzun tarihli kanıtı — ve herkes tarafından doğrulanabilir.
Fikir basittir: el yazmanızı, şarkı sözlerinizi veya çizimlerinizi bir zarfa koyun,
kendinize postalayın ve asla açmayın. Posta damgasının tarihi kanıtlaması beklenir.
Neden başarısız olur
Zarflar taklit edilebilir — açık gönderilip sonradan doldurulabilir veya buharla açılabilir.
Posta damgası içeriğin değil, zarfın tarihini gösterir.
Bağımsız bir kayıt yoktur — başka hiç kimsede bir kopya veya parmak izi bulunmaz.
Yasa dışı değildir, ama hukuki bir prosedür de değildir. ABD telif hakkı hukukunda buna ilişkin bir hüküm yoktur ve zarf yalnızca zayıf bir delildir.
Eserimi kendime e-postayla göndermek işe yarar mı?
Hiç yoktan biraz daha iyidir ama yine de zayıftır: e-postalar düzenlenebilir ve tarih, sağlayıcınızın ve hesabınızın kontrolündedir.
Modern alternatifi nedir?
Blockchain zaman damgası: dosyanın SHA-256 hash'i, kimsenin geriye tarihleyemeyeceği genel bir blockchain'e yazılır. SecureAuthor bunu ücretsiz yapar — e-postayla bile.
“Fakir adamın telif hakkı” mahkemede işe yarar mı?
Tek başına nadiren. Taklit etmesi kolaydır ve yalnızca bir zarfın ne zaman postalandığını kanıtlar. Mahkemeler onu zayıf bir delil olarak değerlendirir.
Birleşik Krallık'ta “fakir adamın telif hakkı” var mı?
Birleşik Krallık'ta telif hakkı sicili olmadığından insanlar orada da bu yöntemi kullanır — aynı zayıflıkla. Tarihli, doğrulanabilir bir zaman damgası daha güçlü bir alternatiftir.
“Fakir adamın telif hakkı” müzik için işe yarar mı?
Bir CD'yi veya söz kâğıdını postalamak aynı sorunları taşır. Bunun yerine sözlere ve demo dosyalarına zaman damgası vurun.