ลิขสิทธิ์แบบคนจนคืออะไร
แนวคิดง่าย ๆ คือใส่ต้นฉบับ เนื้อเพลง หรือภาพวาดลงในซอง ส่งไปรษณีย์ถึงตัวเอง และไม่เปิดซองเลย ตราประทับไปรษณีย์ควรจะพิสูจน์วันที่ได้
ทำไมจึงใช้ไม่ได้ผล
- ซองปลอมแปลงได้ ส่งแบบไม่ปิดผนึกแล้วใส่ของภายหลัง หรืออบไอน้ำเปิด
- ตราประทับไปรษณีย์ระบุวันที่ของซอง ไม่ใช่ของเนื้อหา
- ไม่มีบันทึกที่เป็นอิสระ ไม่มีใครถือสำเนาหรือลายนิ้วมือดิจิทัล
- ใช้กับงานดิจิทัลไม่ได้จริง เช่น ภาพถ่าย โค้ด เสียง งานออกแบบ
- สำนักงานลิขสิทธิ์สหรัฐฯ ระบุว่ากฎหมายลิขสิทธิ์ไม่มีบทบัญญัติเรื่องนี้ และใช้แทนการจดทะเบียนไม่ได้
แบบอีเมล (ส่งไฟล์ถึงตัวเอง) ก็มีจุดอ่อนเดียวกัน: บันทึกอยู่ในบัญชีของคุณเองและแก้ไขได้
เป้าหมายเดียวกัน ทำอย่างถูกวิธี
| ลิขสิทธิ์แบบคนจน | SecureAuthor | |
|---|---|---|
| หลักฐานวันที่ | ตราประทับไปรษณีย์บนซอง | การประทับเวลา UTC + บล็อกเชนสาธารณะ |
| ผูกกับเนื้อหาที่ตรงกัน | ไม่ | ใช่ แฮช SHA-256 ของไฟล์ |
| ปลอมแปลงได้ | ง่าย | ไม่ได้หลังบันทึกลงบล็อกเชน |
| ผู้อื่นตรวจสอบได้ | ต้องเปิดซองเท่านั้น | ทุกคน ทุกเวลา |
| ใช้กับไฟล์ดิจิทัล | ได้ไม่ดี | ไฟล์ใดก็ได้ |
| ค่าใช้จ่าย | ค่าไปรษณีย์ | ฟรี |
ชอบใช้อีเมล? คงนิสัยไว้ แต่เปลี่ยนวิธี
แทนที่จะส่งอีเมลถึงตัวเอง ให้ส่งไฟล์ไปที่ SecureAuthorBot@gmail.com คุณจะได้รับ PDF ใบรับรองที่แฮชถูกบันทึกบนบล็อกเชน Polygon อีเมลทำงานอย่างไร →